Ga één regel verder Geregistreerd copyright by A. Emmes, Utrecht 2001. Alleen deze tekst
 Ga naar de homepage.  Ga naar de algemene trefwoordelijst.

Ga één pijl terug Het Levenseinde

Karin Spaink: De natuurlijke dood is vrijwel uitgestorven.

Er zijn niet veel mensen met MS die een natuurlijke dood sterven.

Op 6 december 2001 was de uitspraak over de huisarts Sutorius, die het kamerlid Brongersma, 86 jaar, hielp bij een actieve vorm van euthanasie: Schuldig!
Het proces is uitermate merkwaardig gelopen. Minister Korthals Altes van Justitie bemoeide zich er tegenaan terwijl het proces nog liep en zei in de media dat hij het gebeurde onaanvaarbaar vond. Dat gaat dwars tegen het beginsel van de rechtsstaat in, waarbij de wetgevende macht en de uitvoerende macht strikt gescheiden horen te zijn.
Sutorius is schuldig verklaad EN hem is geen enkele staf opgelegd. Bovendien heeft het Openbaar Ministerie bij grote uitzondering alle proceskosten voor zijn rekening genomen. Dat is erg raar.

Het meest idiote is dat de huisarts onbevoegd is verklaard om te beoordelen of er sprake is van uitzichtloos, niet lichamelijk, lijden. Brongerma, oud senator en beslist geen onverantwoordelijk mens, die dat zelf wel vond, is dus indirect ook niet toerekeningsvatbaar verklaard.

De huisarts is onbevoegd verklaard om maatschappelijk lijden te beoordelen. Brongersma zelf dus ook. Er is een vreemde ontwikkeling aan de gang waarbij mensen die gewoon vinden dat hun leven lang genoeg heeft geduurd tot ontoerekeningsvatbaar worden verklaard en ten prooi dreigen te vallen aan de bevoogding van de psychiatrie.

De grens tussen hulp bij zelfdoding, een misdrijf met, op dit moment, een maximale strafvervolging van 3 jaar gevangenisstraf, en euthanasie is uiteraard niet duidelijk te trekken.

Wat is uitzichtsloos lijden?

Karin Spaink, een journaliste schrijfster die zelf MS heeft en van plan is haar levenseinde in eigen hand te houden heeft in haar nieuwe boek: "Dood in doordrukstrip" (13 hoofdstukken) aan dit onderwerp aandacht besteed. Ze verdedigt het recht op een zelfmoord pil en stelt dat de wetenschap dat je die pil kunt nemen mensen helpt om hun leven vol te houden, het leven wordt dan weer een keuze.
Zeker voor mensen met MS kan het belangrijk zijn om over dit onderwerp na te denken en van te voren een en ander te regelen. Er is immers het risico dat je zelf niet meer in staat zult om de nodige stappen te nemen, omdat je handen niet sterk genoeg meer zijn om een verpakking open te maken. Dit boek is uitermate praktisch.

Deze website heeft een bladzijde over rechten van patiënten.
Er is een stichting Cura Vera die helpt bij het opstellen van een wilsverklaring.
Er is een Stichting Vrijwillig Leven, die streeft naar een waardig levenseinde.