Dit artikel werd met toestemming overgenomen uit het blad ORTHO, september 2000
en is copyright Ortho Institute, en BLIJFT dat ook.
Elke dag gezondheidsnieuws, www.orthoeurope.com

Multiple sclerose en intolerantie voor xenobiotica.
Onderzoek;    Inleiding over MS en kader;    medicatie en leefregels;   Hypothese;   voeding;   samenvatting;   literatuurlijst

Ervaringen van mensen met MS met het dieet van Dr. A Maas:
Erv-1;   Erv-2; Erv-3 en (Erv-4)


De grote boosdoener           

DOOR: ANNE G. MAAS, ARTS
Mevrouw Maas is revalidatiearts
Adres:
Langstraat 174
2242 JZ Wassenaar

ONDERZOEK   Ga naar het begin van deze bladzijde.
In 1987 publiceerden de artsen Maas en Hogenhuis voor het eerst de hypothese, dat er een causaal verband bestond tussen het eten van chocolade en multiple sclerose (Maas AG and Hogenhuis LAH. Multiple Sclerosis and possible relationship to cocoa: a hypothesis. Annals of Allergy 1987; 59: 76-9). Zij haalden het epidemiologische onderzoek aan van Kurtzke (Some epidemiologic trends in MS. Trends Neuro Sci 1983; 6:75-80). Hij stelde vast dat MS vooral voorkwam in streken waar veel cacao wordt gegeten. Zo zou in China, gezien de klimatologische omstandigheden, veel MS moeten voorkomen, maar dit is niet het geval. Wel wordt in China nauwelijks chocola gegeten. Veel MS komt voor in de landen Noorwegen, Engeland en Zwitserland, landen waar de chocolade-consumptie hoog is. Ook in chocolademinnend Israël komt relatief veel MS voor in vergelijking met haar buurlanden, waar chocolade veel minder populair is. Een ander verband is te zien in de tijd. Bekend is dat de gealliëerde troepen vaak veel chocolade tot hun beschikking hadden in 1940-1945. In dezelfde tijd dat deze waren gestationeerd op de Faröer Eilanden, nam het aantal gevallen MS daar drastisch toe. Helaas heeft men dit verband niet verder kunnen substantiëren. Wel bestond het sterke vermoeden dat er een MS-veroorzakend stofje moest bestaan, dat onder andere in chocolade zit.

Mevrouw Maas vermoedt dat dit stofje MS veroorzaakt doordat het in de lever niet kan worden omgezet door het cytochroom P-450 enzymsysteem vanwege een deficiëntie en/of een defect (voedselintolerantie). Het probleem is echter dat dit defect (nog) niet kan worden aangetoond met een eenvoudige bloedtest. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld fenylketonurie (PKU), dat bij baby’s wordt vastgesteld met de bekende hielprik. Ook bij deze ziekte is er sprake van een enzymdefect (intolerantie), waardoor het aminozuur fenylalanine niet kan worden omgezet, en daardoor toxisch wordt voor het lichaam.

Echter een bloedtest is niet strikt noodzakelijk. Elke MS-patiënt kan bij zichzelf ervaren of chocolade iets met zijn ziekte van doen heeft: door simpelweg geen chocolade te eten!

Vermoed wordt dat het betreffende stofje ook aanwezig is in koffie, cola, thee en kaneel, echter in veel lagere concentraties.


Inleiding over MS   Ga naar het begin van deze bladzijde.
Het ziektebeeld multiple sclerose werd voor het eerst beschreven door Charcot in 1869. Omdat er pathologisch-anatomisch sprake was van een ontstekingsachtig beeld, werd er aanvankelijk gezocht naar een samenhang met voorafgegane bacteriële infecties zoals tyfus, cholera of spirochaeta. Virale infecties, vergelijkbaar met poliomyelitis, postvaccinale encephalitis, mazelen of aan een ‘slow virus’ als infectiebron zijn ook overwogen en nagezocht. Een oorzakelijk infectieus agens is echter nimmer met zekerheid aangetoond.

Een ontsteking, veroorzaakt door een micro-organisme gaat meestal gepaard met een verhoogde bloedbezinking, een leucocytose en een gewijzigd haemogram. Dergelijke bevindingen zijn nooit gesignaleerd bij MS.

Een allergische reactie veroorzaakt ook een ontstekingsachtig beeld, zoals bij een allergische dermatitis, rhinitis, bronchitis of gastro-enteritis. Bij een allergische reactie stijgen de Ig-waarden in het bloed meestal. Bij een exacerbatie van MS zijn de Ig-G waarden in de liquor sterk verhoogd, in het perifere bloed zijn de immunoglobulinen normaal.

Op de ‘brain-skin relationship’ is vaker gewezen. De nauwe relatie tussen de huid en het centrale zenuwstelsel is namelijk vanuit de ontwikkeling van het embryo goed te begrijpen. In het embryonale stadium stulpt het embryonale ectoderm zich in, vanwaar het CZS zich ontwikkelt. Er zijn minstens 44 aandoeningen bekend, waarbij zowel de huid als het CZS zijn aangedaan.1

over MS   Ga naar het begin van deze bladzijde.
Multipele sclerose (MS, gedissimineerde sclerose, gedissimineerde encephalomyelitis, sclerose en plaques) is een aandoening van het centrale zenuwstelsel (CZS) en incidenteel ook van het perifere zenuwstelsel (PZS), waarbij de demyelinisatie van baansystemen (oligodendroglia) het voornaamste pathologisch-anatomisch kenmerk is.

De naam van de aandoening is ontleend aan dit pathologisch-anatomisch beeld van gescleroseerde littekens (plaques) van demyelinisatie, klinisch variërend in tijd en plaats en voornamelijk gelokaliseerd in de witte stof van het CZS. Voorkeurslocaties zijn daarbij periventriculair, rond de ventrikels, of ook rond de arteriën, daar waar deze het centrale zenuwstelsel binnentreden.

De ‘multipele’ locaties van de demyelinisatie kunnen zeer gevarieerde neurologische beelden produceren. Op de voorgrond staan meestal stoornissen van
  1. het optische systeem
  2. het akoestische vestibulaire systeem
  3. andere craniale zenuwen
  4. mesencephale, pontine en medulla oblongata systemen
  5. lange baan-systemen spinaal
  6. cephalo-pontine en thalamo-cochleaire baansystemen en in het bijzonder de fasciculus longitudinalis medialis.


Het klinisch verloop onderscheidt zich tweeërlei: door ‘Schubes’ of remissies van symptomen of neurologische uitvalsverschijnselen, of een chronisch progressief beeld met geleidelijke deterioratie, of door een combinatie van beide.

Xenobiotica zijn lichaamsvreemde stoffen, die toch gemetaboliseerd moeten worden. Deze zijn te vinden in voedings- en genotmiddelen. Hiertoe wordt chocolade gerekend.


MS en Voedsel-Intolerantie
Sedert de dertiger jaren worden in enige centra mensen met MS behandeld met eliminatie- of exclusiedieet. De resultaten worden als bevredigend beoordeeld. Een clinical trial opzet is hierbij niet goed mogelijk gebleken, mede ook door de aard van de aandoening en de eetgewoontes van de patiënten. Naast het voorgeschreven exclusiedieet wordt soms van alles genuttigd, ook dwars tegen alle adviezen in. Daar is weinig tegen te doen, controle is moeilijk en niet te adviseren. Mensen moeten niet het gevoel van opgejut te worden krijgen.

Dat maakt een objectief onderzoek uiterst moeilijk.

Honden en cacao
Indien honden chocolade eten, dan kunnen verlammingsverschijnselen van de extremiteiten gesignaleerd worden. Ook ontstaan er hartspierafwijkingen. Daar overlijden de honden dan vaak aan. Laboratoriumtechnisch is gebleken, dat de afbraak van het theobromine bij honden veel trager verloopt dan bij mensen.2 De serum-theobrominespiegel bij honden piekt 12 uur na gebruik van chocolade, nadien volgt een geleidelijke daling van de serumspiegel.

Cytochroom-oxidase en theophylline-intolerantie bij de mens Patiënten met astma, die theophylline bevattende preparaten niet verdragen (zoals Theolin®, Unilair®,Euphillin®, Euphylong®), blijken een P450-cytochroom-oxidase-enzymsysteem deficiëntie te hebben.7 In sommige gevallen kan het gebruik van theophylline bevattende preparaten MS-achtige neurologische verschijnselen induceren. De chemische formules van theophylline, theobromine en cafeïne zijn vrijwel identiek. De mogelijkheid bestaat, dat ook nog andere methyl-xanthines MS-achtige, neurologische verschijnselen kunnen veroorzaken, c.q. doen exacerberen.

Hypothese ten grondslag aan het onderzoek   Ga naar het begin van deze bladzijde.
Een P450-cytochroom-oxidase-deficiëntie zou de klinische ervaring kunnen ondersteunen, dat exacerbaties van neurologische verschijnselen bij MS door een intolerantie voor bepaalde voedingsmiddelen, c.q. genotsmiddelen, veroorzaakt worden. Boven aan de lijst staan koffie, cacao, cola en kaneel. De mogelijkheid bestaat ook, dat afbraakproducten als antigeen gaan functioneren.

Leefregels en medicatie bij MS   Ga naar het begin van deze bladzijde.
De voedingslijst is opgesteld door en voor mensen met MS. Als er door meerdere mensen geklaagd wordt over een bepaald soort voedsel, dan wordt het op de lijst gezet. Als men merkt, dat bepaalde voedingsmiddelen de MS doen verergeren, dan corrigeert men zichzelf en stopt met het gebruik ervan. Roken veroorzaakt een chronische irritatie en ontsteking van de luchtwegen. Het lichaam kan soms niet twee chronische aandoeningen tegelijk aan.

Triludan® wordt bij MS voorgeschreven. Het bevat terfenadine. In Amerika is het vervangen door Allegra®, dat fexofenadine bevat en beter zou helpen (in Nederland op de markt als Telfast®).

Triludan® is geen specifiek middel tegen MS. Het is een antihistaminicum. Het remt de vochtproductie af, zodat er minder oedeemvorming in het centrale zenuwstelsel plaatsvindt. Hierdoor neemt de doorbloeding en de zuurstofvoorziening toe en vermindert de druk op het hoogontwikkelde, veel zuurstof nodig hebbende zenuwweefsel. Hierdoor wordt de schade beperkt. De mensen kunnen Triludan® zelf gemakkelijk gebruiken. Het kan onmiddellijk ingenomen worden, bij het minste onraad, of zelfs preventief, dus vóór er neurologische verschijnselen zijn opgetreden.

Niet alternatief
Het behandelen van MS met een eliminatiedieet en Triludan® heeft niets met alternatieve geneeskunde te maken. Net zo min als het behandelen van bijvoorbeeld diabetes mellitus, PKU, nierinsufficiëntie, etc. met een exclusiedieet alternatief is. Het feit dat geen medicijnen met schadelijke bijwerkingen meer nodig zijn, is een gelukkige bijkomstigheid (Endoxan®, Imuran®, hoge doses corticosteroïden, interferon, copolimeren, Symmetrel®).

Niet alle ziekteverschijnselen hoeven met MS te maken te hebben. Mensen met MS kunnen dezelfde aandoeningen hebben als ieder ander. Voorts kunnen of willen niet alle mensen met MS zich aan het eliminatiedieet houden. Eliminatiediëten zijn nooit gemakkelijk te handhaven, maar vaak erg effectief, en ze blijven voorlopig de beste oplossing.

Voeding voor mensen met MS   Ga naar het begin van deze bladzijde.
Regelmatig eten is het beste, van dingen die smaken en goed verdragen worden. Alles waar een intolerantie voor bestaat, moet men laten staan, ook al komt het niet op de ‘niet-toegestane’ lijst voor (zie tabel).

Dit artikel werd met toestemming overgenomen uit het blad ORTHO, september 2000
en is copyright Ortho Institute en BLIJFT DAT OOK.
Elke dag gezondheidsnieuws, www.orthoeurope.com


Tabel. Voedingsmiddelen die al dan niet zijn toegestaan voor mensen met MS.
Toegestaan

Verse groenten en vruchten
Vleeswaren
Zuivelproducten
Kaas zonder E l60b en E251
Gewone yoghurt
Alle soorten brood, liefst wit
Suiker, géén geleisuiker
Meelproducten
Macaroni, spaghetti
Kip, gevogelte
Eieren
Eigengemaakte koekjes, cakes,
ijsjes, vruchtendranken, soep,
ragout
Chips Naturel, zonder Ve-Tsin

Sambal zonder Ve-Tsin = E 621
Kerrie van Conimex
Peper en Zout
Verse slappe thee
Ibuprofen, 400 mg, van Knoll
Triludan van Hoechst, of Petheon
Bayer Aspirine
NIET toegestaan

cacao producten
witte chocolade
koffie, ook cafeïnevrij
cola
kaneel
tomatenketchup (kaneel)
vruchten- en
kruidenthee
kleur- en
smaakstoffen en
conserveringsmiddelen
etens- en drinkwaren uit
pakjes, blikjes en flesjes
amandelspijs
marsepein
speculaas
ontbijtkoek (cacao en kaneel)
kruiden, b.v:
nootmuskaat,
kruidnagel,
laurierblaadjes,
anijs, tijm
drop
wijngums
alcohol,
witte en
rode wijn
alcoholvrij bier
yoghurt met toevoegingen
Twijfelachtig

Oppassen met:
(wordt soms wel, soms niet
verdragen)

roken en nicotinepleisters
Noten
Kaas
Vis
Sinaasappels
Diepvriesproducten
Jenever
Bier
Whisky
paracetamol (cafeïne)
Telfast® (fexofenadine)
E 120 = cochenille, rode kleurstof*
E 160b= annatto, geel*
E 251 = natriumnitraat*
E 621 = ve-Tsin, MSG*






terug naar de tabel
* E120: verse rode vruchten, zoals aardbeien, frambozen, cranberry’s, aalbessen, kersen, worden vaak bespoten met E120. Afwassen helpt niet. Indien u een winkel kunt vinden waar onbespoten rode vruchtjes verkocht worden, dan is er niets aan de hand.Het wordt ook verwerkt in jam, limonade, vla, zalmsalade, etc.

E160b: in kaas, vanillevla, jam, koekjes, etc. Deze gele kleurstof, annatto, wordt veel gebruikt. Er is goede en lekkere kaas zonder deze kleurstof, o.a. van Uniekaas, die met en zonder levert.

E251: in kaas, vlees, vleeswaren, etc. Dus kaas zonder kleurstof en conserveringsmiddel is het meest aan te bevelen.

E621: in worst, paté, vegetarische vleesproducten, chips, kroepoek, nasi, bami, sambal, Croma, etc.

Bij E160b en E251: een groene - of scharrelslager zou uitkomst kunnen bieden. Het vlees is daar vaak veel duurder, maar er is toch niet zoveel nodig?

Altijd goed de ingrediënten bestuderen. Bij twijfel eventueel de fabrikant opbellen voor meer informatie. (zie ook Eliminatie-dieet)

Indien men iets wil uitproberen, dan moet er weinig van genuttigd worden en 3 dagen gewacht worden.

Een nadelige reactie op een ‘verkeerd’ soort voedsel, kan uren tot dagen later optreden. Van groot belang is het uit te zoeken, wat er in de voorafgaande dagen ‘anders dan anders’ gegeten of gedronken is. En dan het dieet aanpassen.

Ingrediënten in voedingsmiddelen veranderen nogal eens, terwijl dit niet snel verandert op de ingrediëntenlijst. Dus als iets niet verdragen wordt, dan mag dit niet genegeerd worden. Informatie inwinnen bij de fabrikant, de supermarkt, de slager of de groenteman is dan aan te bevelen. Ze weten het meestal precies.

Triludan®
De persoon met MS moet altijd Triludan (60 mg terfenadine) in huis hebben, zodat er niet gewacht hoeft te worden op een bezoek aan de huisarts of neuroloog, uren of dagen later. Dat is te laat! Met Triludan® kan bijna iedere exacerbatie van MS afgekapt worden en de schade aan het centrale zenuwstelsel tot een minimum beperkt blijven. Komt er een ‘MS’ reactie op, dan onmiddellijk twee tabletten Triludan innemen, daarna nog enige dagen 1 à 2 tabletten per dag. Dus vooral niet wachten totdat de reactie vanzelf zal overgaan, want dit gebeurt zelden. In ieder geval zal het veel langer duren, tot 6 weken toe.

Aanvullende adviezen
Mensen met MS kunnen zelf het beste bepalen, hoeveel zij kunnen doen. De vermoeidheid, zo karakteristiek bij MS, in wezen een geringe verlamming van het perifere zenuwstelsel, kan zelfs schadelijk beïnvloed worden door ‘flink’ gedrag. Bij geforceerd belasten zijn de gevolgen vaak ernstiger en langduriger dan wanneer er goed rekening gehouden is met de mogelijkheden, door de patiënt zelf aangegeven. Er worden echter soms spieren niet gebruikt, die dan nodeloos achteruitgang tonen. Lichte oefentherapie is dan aan te raden.

Mensen met MS en hun omgeving
Mensen met MS moeten zich goed realiseren, dat alleen zij bepaalde voedingsmiddelen niet kunnen nuttigen. Anderen in het gezin hoeven niet ook mee te doen met het dieet. Dat is bij andere intoleranties hetzelfde. Wederzijds begrip voorkomt irritaties op de lange duur. MS is een chronische aandoening, met alle problemen vandien.

De partners en de kinderen van mensen met MS hebben ook aandacht en zorg nodig. Het valt niet mee, als alles in een gezin om één persoon draait, hoezeer die het ook nodig heeft. Kinderen vooral mogen niet met schuldgevoelens opgroeien. De meestal nog werkende partner moet hulp kunnen krijgen.

Samenvatting   Ga naar het begin van deze bladzijde.
Samenvattend stellen wij, dat MS het gevolg is van een tekort aan het leverenzymsysteem P450, waardoor bepaalde voedingsmiddelen, xenobiotica, niet of niet voldoende gemetaboliseerd kunnen worden. Voedingsmiddelen en resten daarvan blijven te lang in een te hoge concentratie circuleren en veroorzaken dan een toxische of allergische reactie.

De oorzaak van het tekort aan het enzymsysteem P450 is niet duidelijk. Opvallend veel mensen met MS hebben hepatitis of de ziekte van Pfeiffer gehad. De hereditaire factor zou 14% zijn.

Het antihistaminicum Triludan® geeft van de diverse antihistaminica de beste resultaten.

Het voordeel van het eliminatiedieet, in combinatie met Triludan® is, dat de mensen het zelf kunnen regelen. Er hoeft niet gewacht te worden totdat de MS erg genoeg is voor een prednisonkuur. De angst voor MS-manifestaties vermindert aanzienlijk.

De MS gaat niet over, het is een chronische aandoening. Het blijft rommelen, omdat het dieet nooit precies genomen kan worden en omdat fabrikanten geregeld de ingrediënten van de voedselproducten veranderen, zonder het op de verpakking te vermelden.

Literatuur:
Het blad Ortho Magazine; Postbus 82; 7080 AB Gendringen; tel: 0315- 695 211; E-mail: ortho@ortho.nl
1. Gomez MR. Ed. Neurocutaneous Diseases: A Practical Approach. Boston, Butterworth, 1988; 1-401.
2. Glauberg A, Blumenthal HP. Chocolate poisoning in the dog. J Am An Hosp Ass 1983; 19: 246-8.
Voorts:
Soto J, Sacristan JA, Alsar NJ. Cerebral fluid concentrations of cafeine following oral drug administration: correlation with salivary and plasma concentrations. Therap. Drug Monitoring 1994; 16:108-10.
Dessa Sadovnick A, Yee IML, Ebers GC, Risch NJ. Effect of age at onset and parental disease status on sibling risks for MS. Neurology 1998; 50:719-724.
Sarkar MA, Hunt C, Guzelian PS, Karnes HT. Characterization of human liver cytochromes P450 involved in theophylline metabolism. Drug Metab Dispos 1992; 20:31-7.
Scadding GK, Ayesh R, Brostoff J, Mitchell SC, Waring RH, Smith RL. Poor sulphoxidation ability in patiënts with food-sensitivity. BMJ 1988; 297:105-7.
Ullrich D, Compagnone D, Münch B, Hille H, Bircher J. Urinary cafeine metabolites in man. Age dependent chanrqes and patterns in various clinical situations. Eur J Clin Pharmacol 1992; 43: 167-72.
McTaggart L, Thomas P. Special report. Multiple Sclerosis Poisoning in slow motion. What Doctors Don’t Tell You. 1997; 7(11):2-5.
Speer F. Allergy os the Nervous System. Charles C. Thomas, Publ. Springfield, Ill. 1-258.
Fries JH. Chocolate: A Review of published reports of allergic and other deleterious effects, real or presumed. Ann Allergy 1978; 41:195.

Dit artikel werd met toestemming overgenomen uit het blad ORTHO, september 2000 en is copyright Ortho Institute. EN BLIJFT dar ook.
Elke dag gezondheidsnieuws, www.orthoeurope.com




Email Ontvangen 29-1-2001: 21:31 uur:
Van: ortho@orthoeurope.com
Onderwerp: toestemming en medewerking voor overname van dit artikel in deze website



Geachte mevrouw Emmes,

Attached vindt u de tekst zoals dat naar mijn vormgever is gegaan. Ook ik vind het belangrijk dat deze info verder wordt doorgegeven. Dat doe ik dan ook graag, echter met de volgende voorwaarden:

1. aan begin, middenin en aan eind van artikel vermelden:

copyright Ortho Institute
elke dag gezondheidsnieuws, www.orthoeurope.com
2. zodra u het artikel geuploaded hebt, doorgeven dat het erop staat.

3. niets aan de inhoud van het artikel mag worden veranderd.

4. ik behoud me het recht voor te allen tijde te mogen zeggen dat het artikel van uw site moet verdwijnen.

U moet het artikel nog wel even op taalfouten checken en de opdrachten aan de vormgever eruit halen.

Succes!
met vriendelijke groet
Gert Schuitemaker


Onze dank is groot dat we deze bladzijde mochten overnemen uit uit het blad ORTHO, september 2000. Wij danken Orthoeurope en de heer Gert Schuitemaker in het bijzonder voor zijn welwillende medewerking. Mijn vingers en ik danken hem nog extra dat hij deze tekst digitaal beschikbaar stelde, dat scheelde een hoop werk.
Deze bladzijde is en blijft uiteraard copyright Ortho Institute.
Wij vertrouwen erop dat iedereen dat van harte zal respecteren !
Elke dag gezondheidsnieuws, www.orthoeurope.com