Ga ťťn regel verder Geregistreerd copyright by A. Emmes, Utrecht 2001.
 Ga naar de homepage.  Ga naar de algemene trefwoordelijst. Hele bladzijde of verander alleen hetgele menu

Ga ťťn pijl terug Loket-1
De gemeente Utrecht is op het onzalige idee gekomen om alles via ťťn loket, "Loket-1", te regelen, en alle belanghebbenden en ook de huisartsen beschouwen dat als een regelrechte ramp, bijna niemand komt er doorheen, en als je er niet doorheen komt, dan kunnen geen van de andere hulpverleners in actie komen, omdat Loket-1 eerst een rapport moet schrijven en dat ook nog op de betreffende afdeling moet zien te krijgen. De enige die je direct zelf kunt benaderen is de Thuiszorg winkel. Ik had het al gehoord, en dacht nog dat het wat overdreven was om deze mogelijkheid een ramp te noemen. Dat bleek het niet te zijn. Een goede vriendin heeft haar scootmobiel nog twee keer kunnen gebruiken en ze kreeg haar traplift, twee weken voordat ze overleed. Ze is nu ruim een jaar dood, de traplift is er nog. Hij is precies ťťn keer gebruikt. Vraag alle voorzieningen aan: lang voordat je ze echt nodig hebt!
Niet alleen het toewijzen van voorziening duurt lang, ook acute noodhulp na een ongeluk, kun je het beste tien dagen voordat het ongeluk Łberhaupt gebeurt, al aanvragen, is me gebleken.
Toen ik oktober 1999 wat ongelukkig viel en mijn schouder brak, op zo'n manier dat de bewegende breuk niet behandeld en zelfs niet beschermd kon worden, en ik, uiteraard, in de klammezweet kleren van het ongeluk naar huis werd gestuurd, bleek Loket-1 ook voor mij echt onmogelijk te zijn, een absoluut onneembare drempel. Ik woon alleen. Ik bleek als ik lag niet meer alleen overeind te kunnen komen, en mezelf niet te kunnen aan en uitkleden. Dat leverde in die al vieze kleren, ook nog een stinkend blaasongelukje op (en ik kon mijn romp niet buigen om die broek uit te trekken. Het was al na 17.00 uur. Ik dommelde die nacht, zittend in mijn vieze stink kleren, een beetje, zodra ik scheef zakte, werd ik wakker van de pijn, Ik zat dus al, doodmoe, te stinken aan de telefoon bij de eerste confrontatie met Loket-1 met mijn hulpvraag: "Kan er alsjeblieft iemand komen om me onder de douche te helpen en schone kleren te helpen aan trekken." Ze keken in hun agende en ja hoor, over 10 dagen kon er wel iemand komen kijken of ik hulp nodig had. Ik belde twee dagen lang ieder nummer dat ik vond, hing 12 uur aan de telefoon en kreeg alleen maar verhalen over procedures die niet te veranderen zijn. Als er nou toch eens ťťn iemand me had verteld dat je zelf bij de thuiszorgwinkel een bed kunt huren dat je electisch weer in zit kan brengen, dan had me dat drie slapeloze nachten bespaard, dan had ik mijn eigen stank wellicht een paar uur niet gemerkt. 12 uur bellen, terwijl met 2x twintig minuten concrete hulp mijn hoofd- (neus)-probleem zou zijn opgelost. Bezuinigen in de Zorgsector, ontsla het kader en geeft werkvloer een mobieltje. Scheelt ongetwijfeld tonnen terwijl de zorg oneindig veel verbetert.
Mijn huisarts greep in. Loket-1 draafde al na vier dagen op. Ik kreeg de hoogst mogelijke indicatie. Vervolgens kostte het ook nog 6 dagen voordat er door hen hulpgeregeld kon worden, 5 x 20 zorgminuten per week. Daarna stonk ik alleen nog in de week-ends. En ik zŗt al bij de Thuiszorg in de computer en wŗs bovendien al lid. (a.e.) reageer
14.ZEGT HET VOORT, ZEGT HET VOORT !!!!!!
(zie ook het artikel van Dr. Maas in het blad Ortho ende dieet-bladzijde;   Erv-6; Erv-9; Erv-12 en Erv-15, reageer

Eigenlijk zou ik het wel van de daken willen schreeuwen. Maar dan denkt men dat ik helemaal knots geworden ben. Dat zal toch wel want ik heb een theorie over ms die men zeker heel gek zal vinden.

Ik denk dat ms niets meer is dan een allergische reactie. Een reactie die je krijgt na het eten van o.a. chocolade of andere cacao producten.
Ik heb dit dus zelf ondervonden anders zou ik het niet zo scherp stellen. Toen ik 10 jaar geleden in het ziekenhuis lag met verlammingsverschijnselen en er ms uit de bus kwam heb ik het eigenlijk zelf ontdekt. Ik was vanaf mijn middel helemaal verlamd en ook mijn hoofd en gezicht deden mee. Alleen als ik een stuk chocolade at werd de verlamming in mijn gezicht erger en ebde dan na een uurtje weer weg. Eerst nam ik daar weinig notitie van omdat ik chocolade zo verschrikkelijk lekker vond, maar omdat het vervelende gevoel zo vervelend was, ben ik er toch met de neuroloog over begonnen.
Die zei me dat ik gewoon door moest gaan met het eten ervan omdat ze het niet zo schadelijk vond. Alleen de revalidatiearts zei me dat hij, van een vrouwelijke arts, het jaar daarvoor een lezing had gehad en zij vertelde dat ms aangewakkerd wordt door cacaoproducten. Hij vond dit een raar verhaal, maar keek toch vreemd dat ik hier niets van wist en hetzelfde vertelde.

Zijn advies om er dan een poosje mee te stoppen, heb ik nagevolgd ook omdat ik daardoor mijn "gezichtspijn" niet meer zo voelde.
Wel knapte ik erg op en leerde weer helemaal lopen. Ik kwam dus uit mijn rolstoel. Nog had ik eigenlijk niet het idee dat het door de chocolade kwam. Ik nam kontakt op met die "chocolade arts " die me vertelde erg blij te zijn dat ik het zelf had ontdekt.
Zij vertelde me over de allergie-theorie. Ze zei dat de galbulten die een mens krijgt bij allergie nu zitten in het centraal zenuwstelsel in plaats van op de huid. Dit vind ik een heel aannemelijk verhaal. (Opm-1) Ze vertelde ook dat haar moeder ms had. Toen ze in Indonesie woonden, was ze er slecht aan toe. Daar kwamen ze in een kamp van de japanners terecht. Iedereen knapte af alleen de moeder niet, die knapte helemaal op. Ze was nl verslaafd aan het eten van chocolade, maar die kreeg ze er niet.
Ik probeer nu al 10 jaar lang om de ms patienten ervoor te waarschuwen. Want ik weet en voel ook dat het waar is. Er zijn behalve chocolade waarschijlijk nog meer dingen waar een ms-patient niet tegen kan, Maar ik kan er wel tegen of ik eet het niet omdat ik er niet van houd. Bijvoorbeeld koffie en rode wijn. Het gaat bij mij ook helemaal fout bij het eten van sinaasappelen (die zijn toch zo gezond? Nou voor mij dus niet) en nootmuskaat.
Maar ik geef toch chocolade de grote schuld. Luister in ieder geval goed naar je lichaam. Dat weet wat je kan verdragen en wat niet. Je voelt het heus wel .
Men kan mij geregeld in ms-chatrooms op internet vinden. Daar "praat " ik met ms patienten uit Amerika, Australie, Nieuw Zeeland en nog veel meer landen. En dan ontmoet ik zelfs kinderen van 16 jaar met ms en dan bloedt mijn hart. Daar vinden ze me ook een rare snuiter en geloven me vaak niet. Ze zeggen dat ze de chocolade nodig hebben voor de sex. Ze krijgen er meer energie door.
Weet je, ik heb er vaak over nagedacht, maar ik zou het denk ik ook niet gauw doen als ik het niet wist en een rare snoeshaan mij dit zou vertellen. Stel je voor : Mij mijn chocolade afnemen, wat denken ze wel? MAAR....... mensen die het doen hebben er erg veel baat bij.
Ik schrijf vaak mensen aan die ms hebben per computer en vertel iedereen die het horen wil, hoe ik er over denk en wat mijn bevindingen zijn. Helaas is er niet gauw iemand die het zal doen
De meeste mensen hebben liever zware medicijnen of therapiŽn omdat hun neuroloog hun dat voorschrijft. Het is erg duur en ook nog heel slecht voor je lijf. Ik heb zelfs al gehoord van mensen die chemotherapie krijgen. Niet dat het helpt, maar de heren doktoren hebben het weer eens geprobeerd en die arme mensen worden er wel weer voor gebruikt.................. CHEMOTHERAPIE !!kun je nagaan!!!!!! Dacht eigenlijk dat dit andere doeleinden had! De nieuwste therapie is nu beenmergtransplantatie. Ach Ach. Ook weer een probeersel? De ms-patienten vertikken het meestal om dit "DIEET" eens te proberen, omdat chocolade zo lekker is en, omdat de arts meestal zegt dat het niet helpt en er echt helemaal niet achter staat.
Het is heel gek, maar als ik nu zou schrijven dat ik een heel goed medicijn weet tegen ms dan rent, vandaag nog, iedereen naar de dokter om dat middel ook te krijgen, maar als ik ze dit vertel , doet niemand er wat aan en staan ze er zo sceptish tegenover.
Het vertellen erover word me zelfs niet altijd in dank afgenomen.
Laatst werd me verweten dat ik de mensen heel onzeker maak en dat het mijn schuld is als ze gekke dingen gaan doen. kanttekening
Dat is dus helemaal mijn bedoeling niet. Ik wil alleen iedereen waarschuwen. En of ze het doen moeten ze zelf weten. Ze doen het uiteindelijk voor zichzelf en niet voor mij.Vaak hoor ik het verhaal dat er haast geen chocolade word gegeten maar "haast geen" is toch een beetje. Of als men mij verteld dat ze geen chocolade eten en ik vraag of ze niet van bonbons houden of van chocoijs of chocopudding dan staan ze met een mond vol tanden. Cacao zit namelijk in een heleboel dingen, ook verstopt en je moet het echt goed zoeken. Laatst hoorde ik zelfs dat het ook in jus kan zitten. Ik eet helemaal geen chocolade meer omdat ik het nu eng vind. Moeilijk? Ja, zeker als er een mars of een andere lekkere reep voorbij komt loopt het water me enzo.......mmmmmmmmmmmmmm. Maar ik zou het toch niet meer durven. Een paar jaar geleden was ik op een rommelmarkt en daar zag ik twee dames in een electrisch karretje en ik zag aan hen dat ze ms hadden. Eindelijk bij het restaurant had ik ze te pakken. Ik wilde ze waarschuwen En ....... ja hoor ze zaten achter een kop heelijke warme chocolademelk en ze aten een chocokoek. Ik ging naar ze toe en vertelde mijn verhaal en weet je wat???????? ZE WISTEN HET, MAAR VONDEN HET ZO LEKKER (bij deze woorden schreeuw ik). Het spijt me het te moeten zeggen maar soms heb ik het gevoel dat mensen het vaak heerlijk vinden om "iets" te hebben. Ze kunnen dan lekker klagen. Dit geldt natuurlijk niet voor iedereen. Mijn buurman waarvan de vrouw ook ms had en die ik ervoor waarschuwde zei: "Ach laat haar toch die paar chocolaatjes die ze per maand eet. Anders heeft ze helemaal niets" (Opm-2).
Ja het is heel moeilijk, maar zeker de moeite waard om het te proberen. Echt te proberen. De meeste mensen houden het twee weken vol en vinden zichzelf een hele Piet, maar grijpen dan toch weer naar de hagelslag, als ze niet gelijk uit hun rolstoel springen.
Het gaat natuurlijk allemaal niet zo snel en je moet het echt volhouden. Misschien wel je leven lang. En er zijn nog zoveel andere lekkere dingen die je ervoor in de plaats kunt nemen. Denk gewoon aan de dingen die je wel hebt en niet aan de dingen die je niet hebt.
Ik heb daarna nog een keer een grote "aanval" gehad en denk dan aan de vele dropjes die ik heb gegeten met misschien een beetje cacao erin. Ik was toen heel erg ziek. En hoop en denk toch dat ik het nu beter in de hand heb. Ik ben er nu weer helemaal en dat geeft me echt een kik, en, dat wil ik zo verschrikkelijk graag voor iedereen.
De ms gaat er niet van weg, maar je voelt je zeker veel beter en je kunt er zoals ikzelf goed van opknappen zodat het leven weer aangenaam wordt.
En ....... luister niet naar al die goedbedoelende mensen en ook artsen die zeggen dat het onzin is.
Jij hebt ms en de dokter niet. Laat ze toch kletsen. Er zijn zelfs artsen die hier vanaf weten maar het niet vertellen, omdat ze het maar raar vinden. Jammer genoeg laten ze hierdoor de keus vaak niet aan de patient zelf. (Opm-4)

Ik zou zeggen DOE HET, het kost niets. Altijd heb ik er een hekel aan gehad dat er mensen zijn die al oordelen voordat ze het geprobeerd hebben. Het is moeilijk om dat te accepteren en nu weet ik al dat het commentaar niet van de lucht is.
Maar......... Ik wens jullie heel veel succes en sterkte toe. Ik schreeuw het van de daken HET HELPT, PROBEER HET. Heel veel groeten Pat

ps lees op internet: www.early.com/~rciferri/MS.html ; en: www.direct-ms.org/ ; en: www.direct-ms.org/roger.html ; en: www.gsdl.com/assessments/finddisease/ms/allergies.html en: home.wanadoo.nl/p-den-bakker/index.html
of op deze site: artikel van Dr. Maas in het blad Ortho ende dieet-bladzijde;   Erv-6; Erv-9; Erv-12 en Erv-15

Opmerking-1. (Ga terug naar de tekst)
Uiteraard weet Dr. Maas ook wel dat een MS-plaque iets anders is dan een galbult. Ik vermoed dat ze hier de galbult als een metafoor, een beeldende vergelijking, gekozen heeft om uit te leggen wat ze bedoelde.
Bij de ontwikkeling van het lichaam na de conceptie ontstaan huid, zenuwweefsel en sexuele organen uit de zelfde stamcellen (Ik meen dat die "epitheel" genoemd worden). Zo gek is het dus niet om allergieŽn die op de huid werken, ook op het zenuwstelsel te betrekken, of dat het zenuwstelsel ook allergische reacties zou kunnen vertonen. Bovendien vertonen bij MS de zenuwschedes, zeg maar de huid om de zenuwen heen, de ontstekingsachtige verschijnselen. Het is echt doodzonde dat de Stichting MS-Research haar subsidieverzoek voor verder onderzoek heeft afgewezen. Zover ik weet, zelfs zonder duidelijke argumenten, anders dan dat ze het als "vergezocht" beschouwen.

Opmerking-2 . (Ga terug naar de tekst)
Net alsof het leven, zonder een genotmiddel niks zou zijn...
Net alsof iemand die echt van je houdt, je liever chocoloa gunt dan je gezondheid. Z'n opmerking is eigenlijk onwaarschijnlijk denigrerend en kwetsend, als je hoort wat je er wordt gezegd.

"Onzin?"  (Ga terug)
Dat zeggen ze zonder enige kennis van zaken, laat staan op grond van hun eigen ervaringen. Zowel Pat, als dokter Maas, als andere mensen van wie ik brieven mocht ontvangen (ook van mensen die hun ervaringen niet wilden delen), spreken zowel met kennis van zaken als uit eigen ervaringen. Ieder mens heeft gelukkig zelf de keuze: Wie hij wel, en wie hij niet verkiest te geloven.

Opmerking-4   (Ga terug naar de tekst.)
Volgens de nieuwe Wet op de Medische Behandelovereenkomst (WMBo) heeft en houdt de patiŽnt ten alle tijde zelf het beslissingsrecht en de leiding, en de keuze, over zijn eigen behandeling, en moet de arts ook voorlichting geven over andere behandelmethoden en -mogelijkheden. Zie hiervoor de bladzijde over "Rechten van PatiŽnten" (Blauwe menu, index, R of P)
reageer

15. Druivensap (1 juni 2001)
Wat leuk dat je ervaringen van andere wilt lezen en serieus nemen.
Graag vertel ik je over mijn ervaringen met druivensap.

Er is een keer een mevrouw in het TV-programma "de stoel" geweest die helemaal opgeknapt was van ms, door veel druivensap te drinken en in de zon te gaan zitten. Dit was haar door iemand aangeraden.

Ik heb hetzelfde gedaan en ik knap lanzamerhand ook helemaal op, mijn vorm van ms is progressief en ik ben nog nooit vooruitgegaan maar nu dus wel.

In de loop van tijd heb ik veel informatie over druiven vergaard en die wil ik je graag vertellen.
Druiven ontgiften en zorgen dat een virus zich niet meer voort kan planten tevens zorgen druiven er voor dat voedsel waar je allergisch voor bent zonder problemen gegeten kan worden. Mischien dat dit verklaart waarom de druivensap zo goed werkt. (*)

22-6-2001
Ook ik denk dat voedselallergieŽn en MS met elkaar te maken hebben. Uit een York-test bleek bij mij ook een allergie voor chocolade.
Dit is mijn verhaal over voedsel-allergieen.
Sedert ik niet meer eet waar ik allergisch voor ben , knap ik langzamerhand op.
Al mijn spieren functioneren weer en ik heb de hele dag energie. Mijn vorm van MS is / was progressief maar sedert de voedslallergie-test knap ik mooi op.
Niet meer die vervelende moeheid , benen die het gewoon weer doen.
Weer snel kunnen denken , niet meer om de minuut naar de toilet , rustiger en vrolijker zijn.
Maar dat heeft vast ook te maken met de dingen die ik hiervoor beschreven heb.

De uitslag van de York IgG voedingsallergietest volgens ELIZA bracht aan het licht dat ik allerisch was voor:
Gerst , haver .
Eiwit , eigeel .
Peulvruchten , citrusfruit .
Chocolade , cola , koffie .
Tomaten , noten .

Over mijn herstel kan ik je het volgende vertellen :
Na drie maanden druivensap kan ik al mijn spieren weer bewegen en heb ik energie en een sneller denkvermogen .
Het enigste wat ik nog moet doen is werken aan mijn conditie.
De uitslag van haar York test wordt weldra nog gepubliceerd op website van: users.pandora.be/multiple.sclerose/

Hopelijk heb je hier iets aan.
Ook weleens leuk om te lezen dat er meer mensen zijn die opzoek zijn naar nieuwe oplossingen en zich er niet bij neerleggen bij het idee van er is toch niets aan te doen.
En ook erg prettig om te lezen dat er nog meer mensen zijn die zich groen en geel ergeren aan de reclamespot "MS het sloopt je zenuwen".Vriendelijke groeten, Linda. reageer

(*) Deze informatie komt uit het blad: "De natuur uw arts" van de Stichting Natuurlijk Welzijn.
Daar stond in dat druiven ontgiften. En dat de stof flavonoÔde een virus verhindert zich voort te planten. De ontdekker van inteferon wist dat flavonoÔden uit vlierbes en uit druivensap, dezelfde werking hadden als inteferon. Deze informatie stond ook in "De natuur uw arts".
Zelf drink ik fruitdruifje uit een pak, de mevrouw uit het tv-programma perste zelf druiven uit. Haar moeder deed dat vroeger omdat er toen nog geen druivensap werd verkocht. En ik drink rode druivensap omdat daar de meeste flavonoÔden inzitten. (terug)


Opmerking over druiven: Vrij recent is uit een onderzoek van de Consumentenbond gebleken dat sommige druiven veel te veel resten van bestrijdingsmiddelen bevatten, o.a. van een zenuwgassen. Het gif zit dan door de hele vrucht heen. Dus wassen helpt niet. Zeker als u veel druiven zou gaan eten. Koop dan het liefst onbespoten druiven.   terug

(zie ook het artikel van Dr. Maas in het blad Ortho ende dieet-bladzijde;   Erv-14; Erv-6; Erv-9 en Erv-12). (Terug)
16.
Mijn ervaringen met Tolpa zijn slecht hoor, het doet bij mij helemaal niks in elk geval. Ik heb het driekwart jaar gebruikt en merkte er helemaal niks van. Mijn ervaringen met Canadian Essence (voorheen Floressence) is goed. Het helpt tegen de vermoeidheid en de doorbloeding wordt beter van, warmer gevoel , verder voel ik me er geestelijk sterker van, wat minder zwaar denken. Genezen doet het niet maar alles waardoor je je beter voelt is meegenomen nietwaar? reageer
Zie ook , 25, 47 en R-31
17. (7-7-2001)
Sinds een jaar heb ik een baantje bij het ROC, op de bieb,dit gaat steeds leuker. Ik kom daar fit van terug, dus zal het wel goed voor me zijn.Er gaat daar veel veranderen, dus ik ben benieuwd hoe het volgend jaar verder gaat ! Regelmatig pak ik de draad weer op om weer wat verder te trainen.In de winter las ik pauzes in, dan doe ik rustig aan. Over mevr. Veerman, op het moment dat ik dacht ik kan wel minderen bij haar,ging zij zelf minderen werken, dus het loste zich vanzelf op. Ik ben heel blij dat ze me energie geeft.En als ik het even niet weet, dan kan ik het met haar daar over leggen.Ze geeft me ook veel rust, dan kan ik weer plannen maken. (Zie ook Paranormale geneeswijze.)

ma 23-7-2001 Na gekomen bericht.
In 1982 wonend in Breda werd ik halfverlamd opgenomen,mijn arts stelde een behandelplan op, met heileuritmie en muziektherapie, dit heb ik 6 jaar gedaan, en in die tijd ben ik niet achteruitgegaan.In 1988 werd ik moeder van een zoon en ben ik naar Utrecht verhuisd daar kreeg ik in korte tijd veel terugvallen (het hield niet op).
Ik kwam al snel in kontact met mevr. Veerman, daar was ik heel blij mee, toen werd mijn lijf al wat rustiger, maar ik was opzoek naar iets wat nog effectiever was.
Ik bleef in die tijd nog heel instabiel.
Zo kwam ik bij Anneke Emmes terecht, zij had toen net haar boek geschreven, het leek me zinnig om te kijken hoe dat bij mij werkte. In het begin ging het moeizaam.
De methode van Niek Brouw met Anneke als trainster, gaf me veel hou vast en structuur. Anneke daar ben ik je heel dankbaar voor,ik heb veel van je geleerd.
Langzaam werd ik stabieler.
Ik kan nu op eigen benen staan, en ik kreegweer meer energie om cursussen te volgen en bij te scholen, nu doe ik sinds 1 jaar vrijwilligers werk, dit is leuk en geeft me energie.
Het is belangrijk dat je contact met jezelf houdt, en blijven -voelen-.
"Even met mezelf overleggen" noem ik dit altijd.
En belangrijk is dat jezelf blijven houden !

reageer
18. Ervaringen met Reiki
Hallo Anneke.Graag wil ik een reactie met je delen over mijn ervaring met Reiki.
Sinds ongeveer 10 maanden weet ik dat ik MS heb.
Een half jaar daarvoor had ik een hele emotionele tijd achter de rug. Mijn moeder had namelijk kanker en was terminaal, ik verzorgde haar samen met mijn zus dag en nacht. Mijn moeder werd op afstand behandeld met Reiki, dit werkte enorm weldadig op haar en indirect ook op ons. Ze was helemaal geen zweverig type of zo, ze praatte er ook niet over, maar het wees zich uit.
Ze was niet bang om te sterven, ze was rustig, kon nog grapjes maken, heeft alles zelf geregeld (begrafenis), heeft van iedereen afscheid genomen,enz. Op een gegeven moment hadden wij het idee dat onze moeder in leven werd gehouden door reiki als dit al zou kunnen.
Ze was immers klaar om te sterven, had ook vele symptomen die daarbij komen alleen gebeurde het maar niet. Toen hebben we afgesproken dat ze geen Reiki meer zou krijgen. Dit werd gestopt en binnen een halve dag verging moeder van de pijn, waarschijnlijk buikvliesontsteking. De morfine werd opgehoogd naar de hoogste dosis. Reacties uitwissellen kon niet meer, het was nog slechts een kwestie van uren. Toch hebben we vanwege de pijn weer gevraagd om Reiki ,binnen een paar uur zakte de pijn en wonder boven wonder konden we weer met elkaar praten. Moeder werd weer rustig en is de dag erna gestorven.
Ondanks de zeer sterke band met moeder heb ik dit vrij rustig verwerkt. Ik heb een tijd reiki ontvangen ook op afstand om dit te bewerkstelligen. Daarna heb ik zelf een Reikicursus gedaan en de eerste graad reiki ontvangen.
Ik wist toen nog niet dat ik MS had maar was wel al met algemene onderzoeken bezig bij de neuroloog. In de familie heeft niemand MS. Nog voordat daar ook maar een aanwijzing voor was heb ik mijn man en zus al verteld dat ik misschien wel MS zou hebben, waarom wist ik niet, dat vertelde ik hun ook erbij. Daarna ging ik me eens wat meer verdiepen in die ziekte en jawel hoor, het kon wel over mezelf gaan.
Korte tijd later, na de nodige onderzoeken werd die diagnose dan ook met zekerheid gesteld.
Ik ben geen moment bang, boos, of verdrietig geweest. Reiki kwam ook nu weer op het juiste moment in mijn leven, alleen kon ik het nu op mezelf toepassen. Het zal me heus niet genezen die illusie maak ik me niet, maar ik ben er wel rustig onder, en heb - ook al is het nog maar zo pas - MS een plaats in mijn leven gegeven en geniet ondanks mijn beperkingen iedere dag van alles wat ik heb en wat ik wel nog kan.
IK HEB MS, maar ga er op een positieve manier mee om, DANK ZIJ REIKI. (Zie ook Paranormale geneeswijze.) Anneloes (ontvangen ma 9-7-2001). reageer
19. Missa
Ik kwam tot de conclusie dat ik de afgelopen jaren ontzettend veel raakvlakken heb gehad met alle alternatieve/spirituele geneeswijzen en therapieen die jij benoemd. Misschien wel te veel eigenlijk.
Heb ik me te veel laten meesleuren in mijn angst, in mijn machteloosheid, in mijn hoop, in verhalen van anderen?

Ik wil je graag een kleine indruk geven van alles waar ik mee in aanraking ben geweest. Bio-energetica, accupuntuur, homeopathie, chiropracticus, magnetiseur, bachflower, sjamaan, koudwaterdouchen, reiki.
Daarnaast heb ik veel aan yoga en meditatie gedaan en vooral het laatste jaar is dit aan het uitgroeien tot een hele mooi en sterk geloof. Rust, stilte en gebed liggen ten grondslag aan deze bewustwording die mij innerlijk sterker maakt en helpt dragen wat is.

Bovendien word ik steeds allerter op mijn voeding omdat mij steeds duidelijker wordt dat mijn lichaam heel sterk reageert op "foute" voedingsmiddelen zoals cola, citrusfruit, varkensvlees. Ik overweeg een allergietest te laten doen die ook een lange-termijn beeld geeft. Ik gebruik elke dag de volgende voedingssuplementen: vitamine B forte, vitamine C, propolus, visoliecapsules.

Weet je wat het is Anneke, iedereen heeft het beste met me voor en iedereen komt met zijn eigen ervaringen en omdat ik merk dat ik toch langzaam maar zeker inlever, ben ik ontzettend te beÔnvloeden. Ik heb nu sedert een maand een schub waardoor ik veel last heb van mijn benen. Zo erg zelfs dat ik nu zelfs serieus overweeg om interferon te gaan gebruiken, terwijl ik altijd alle medicijnen ver buiten mijn lichaam heb gehouden.
Het is een tweestrijd in mij, ga ik verder zoals ik bezig ben of kies ik toch voor interferon terwijl ik daar ook veel twijfels en veel huiver voor heb. Waar doe ik goed aan en waarop baseer ik mijn beslissing. Volgende week heb ik hierover een informatief gesprek met een verpleegkundige maar ik weet dat de uiteindelijke beslissing bij mij zal liggen.

Niemand kan mij garanties geven, het leven geeft zowiezo geen garanties en wat ik ook doe, het zal altijd een vraag blijven hoe ik gereageerd zou hebben als ik dit..., of als ik dat..., of als ik dit niet..., of als ik dat wel.... Jouw website heeft me dit duidelijk gemaakt, ik zal keuzes moeten maken en mijzelf voor 100% achter deze keuzes moeten stellen.
In stilte hoop ik wel eens dat er een engeltje op mijn schouder komt zitten dat mij heel stiekem in mijn oor fluistert wat ik het beste kan doen maar waarschijnlijk is het nog niet stil genoeg in mij waardoor ik nog teveel voorbij ga aan mijn eigen innerlijke stem. (Zie ook onder reacties in het gele menu). Missa do 28-6-2001. Mijn reactie

20. Ervaringen van Henja
wo 27-6-2001 stuurde Henja de vragenlijst in.
Omdat ik nog aan het denken was over hoe die informatie te verwerken is, en nog een paar verduidelijkingen vroeg, schreef Henja me op 11-7-2001 de volgende brief:

Dag Anneke, je vroeg mij om reacties n.a.v. de alternatieve behandeling. Ik ben bijna 59 jaar en 21 jaar MS-patiŽnt. Ik heb zowel regulier als alternatief dingen ter verbetering gedaan. Acupunctuur helpt mij altijd om wat meer energie te krijgen.
Ik let wel erg op mijn voeding. En gebruik sinds kort een speciaal granulaat, samengesteld voor MS. Ontwikkeld door een Zwitserse prof.
Daarvoor nam ik veel voedingssupplementen, nu neem ik dus per dag 3 theelepels van dit granulaat met water.
In het alternatief centrum waar ik laatst behandeld ben, werd mij een QRS- mat aangeraden. Ik heb via het gastenboek om informatie gevraagd. Want het moet gezegd, al deze behandelingen en extra's kosten veel geld. De QRS-mat moet ongeveer 3000,-- kosten. Je legt hem op je matras en via een kastje regel je de magneetstraling in je lichaam. Het harmoniseert. Maar is er wel resultaat. Ik ben toch ook altijd kritisch gebleven.
Je vroeg ook nog of ik Pfeiffer gehad heb, bij mijn weten niet. Misschien heb ik dat op de vragenlijst verkeerd ingevuld.Ik heb wel 2 keer waterpokken gehad, als kleuter, en in 1995 een keer gordelroos. Wat dus betekent dat het Herpes-virus in mijn lichaam zit.
In wens je succes met de home-pages, en dat de o maar snel ''beter'' mag zijn.
Groeten Henja. (wo 11-7-2001) Mijn reactie

21. Ik had vůůr deze neuroloog een andere en die zei altijd tegen mij: je doet het goed want je doet het zelf. Mooi, hť. Helaas had hij een heel ander vakgebied dus ik ben hem kwijtgeraakt.
22. di 24-7-2001 Bachremedies   (zie ook Erv-1 en Erv-12)
Dag Anneke,
Lang geleden, om precies te zijn in januari 1991, heb ik je ooit een brief geschreven na het lezen van je boek ' MS in mijn ogen'. Dit boek was voor mij een echte eye-opener (ik heb zelf de diagnose ms gekregen in 1984 toen ik 27 jaar was). Sinds het lezen van jouw (en andere) boeken is er voor mij veel veranderd. Ook ik ben van het reguliere pad afgedwaald en heb mijn eigen weg gezocht. Inmiddels alweer ruim 17 jaar. Het gaat nu te ver om je mijn hele geschiedenis te vertellen maar ťťn ding wil ik toch wel vertellen:

Ik kom zelf uit de verpleging en mijn fascinatie voor het 'medische' is altijd gebleven. Alleen kwam ik er steeds meer achter dat het medische circuit voor mij niet meer heilig is. Op mijn jarenlange zoektocht naar datgene waar ik persoonlijk wat aan zou kunnen hebben, kwam ik op het spoor van de Bach bloesem remedies. Ik ben in februari 1998 begonnen aan een studie Bach bloesem- en aromatherapie en tegelijkertijd ging ik onder behandeling bij een Bach therapeut met jarenlange ervaring. Ik heb hier ontzettend veel geleerd. Deze studie heb ik een jaar later met goed gevolg afgesloten en ik ben kort daarop met een specialisatiecursus Bach bloesem remedies begonnen. De eerste module heb ik net afgerond (juni 2001) en in september begin ik met de tweede module. Het muntje viel onmiddelljk bij mij. De combinatie van mijn medische kennis, het jarenlang interviewen van mensen (voor een blad voor mensen met een uitkering), mijn grote interesse in psychologie, chakraleer, esoterie, yoga, meditatie, voeding en gezondheid vallen in deze studie volkomen samen.

Omdat ik niet weet of je wat van Bach remedies af weet even een korte uitleg:
Dr. Bach ontdekte dat negatieve gemoedsstemmingen mensen behoorlijk parten kunnen spelen en dat veel psychische en lichamelijke klachten worden veroorzaakt door geestelijke onevenwichtigheid. We vervallen allemaal wel eens in een negatieve stemming (zoals angst, neerslachtigheid of verdriet) in moeilijke tijden of in tijden van stress. De bloesems kunnen het evenwicht herstellen voordat de symptomen verergeren en ons ziek maken. Het voornaamste effect van de bloesems is dat we beter gaan begrijpen wat er met ons aan de hand is. De eigen blinde vlekken worden meer zichtbaar en we worden ons meer bewust van onze handelingen en beweegredenen. Dan kan er veel veranderen (in het omgaan met onszelf en daardoor met onze omgeving) met als positief gevolg dat we meer in balans komen en daardoor uiteindelijk beter gaan functioneren. De bloesem remedies kunnen dus gebruikt worden bij de moeilijke momenten in ons leven, voor de ups en downs, maar ook om aan iets te werken waar we steeds opnieuw last van hebben en graag zouden willen veranderen.

Bach remedies zijn aftreksels van wilde planten, bloemen en bloesems van bomen en struiken en worden in de vorm van druppels een paar maal per dag ingenomen. Evenals andere vormen van natuurgeneeswijzen werken de remedies door de persoon te behandelen en niet de kwaal. Niet ziekte en ziektesymptomen maar de persoonlijkheid en het karakter van de mens zijn belangrijk. Mensen met dezelfde klachten kunnen dus baat hebben bij verschillende remedies.

In eerste instantie ben ik deze studie begonnen voor mezelf. Ik had net een zeer slecht jaar met 4 schub's achter de rug (verlammingen, oogproblemen, spasmes, doofheid, spraakverlies, etc) en mijn neuroloog wilde dat ik een kuur ging doen met Prednisolon en dat ik daarna zou beginnen met Beta-inteferon. Hij had het idee dat ik in een andere fase van mijn ms terecht was gekomen en wilde met medicijnen ingrijpen in dit proces. Mijn gevoel zei (ondanks mijn angst) nee. Ik ben toen naar een magnetiseur gegaan en daar loop ik sindsdien nog steeds bij (de bezoeken zijn inmiddels teruggebracht van 2 x per week in het begin naar 6-8 x per jaar nu). Zij heeft mij echt weer 'aan de praat' gekregen. Mijn spasme is nooit meer teruggekomen en ik ben sindsdien stabieler. Mede omdat ik naast homeopathie, yoga, zwemmen, slenderen, (Zie ook: Erv-24), en hťťl goed luisteren naar de signalen van mijn eigen lijf, de Bach bloesem remedies tot op de dag van vandaag met succes inzet. Het is niet zo dat mijn ms zich 'even oplost' of zo maar het doet mij goed omdat ik door deze druppels mijn ms beter kan hanteren. En door bewuster met mezelf om te gaan en beter te weten wat goed voor mij is leef ik nu rustiger met diezelfde ms. De paniek, angst, verdriet, pijn, vermoeidheid etc. kan ik dankzij deze druppels beter aan, zij nemen niet meer zo'n grote prominente rol in. Met andere woorden: ik ben niet meer zo bang, ik heb meer rust in mezelf en raak minder snel uit balans. Zelfs niet als het even niet goed gaat.

Ik gebruik in wisselende samenstelling Bach bloesem remedies zoals bijvoorbeeld Olive in een combinatie-remedie (omdat vermoeidheid en uitputting ook vaak het gevolg zijn van vast willen houden). Mijn thema's zijn van hard naar zacht, mij geen zorgen meer hoeven maken en leren los te laten (loslaten mallemolen in mijn hoofd, loslaten gehechtheid en weerstanden, loslaten zorgen, loslaten oude patronen en oude pijn, loslaten kritiek). De insteek bij dit alles is dat er een onlosmakelijke samenhang tussen lichaam en geest bestaat. Alles in ons lichaam (dus ook de mankementen!) is een afspiegeling van onze geestelijke situatie en op een dieper niveau liggen hier de lessen die we te leren hebben als mens.

Ik zit middenin een leerproces met veel veranderingen die ten goede komen aan mezelf en anderen en ik ben dankbaar voor deze kansen om te werken aan mezelf. Ik merk dat door minder te sturen er meer mogelijk wordt, door zachter te worden er meer mogelijk is en dat meer soepelheid mijn ms erg ten goede komt: multiple sclerose = verhardingen (dus van hard naar zacht). Ik heb al veel geleerd en toch heb ik nog 'last' van een aantal zaken die mij belemmeren te zijn wie ik zou willen zijn. Daarom zal ik de bloesems keer op keer blijven gebruiken want er zullen altijd thema's zijn die het verdienen om in het licht te worden gezet, om nader te worden bekeken.

Ik kan niet anders zeggen dan dat het een hele leerzame weg is die ik ga.
In de loop der jaren zijn er een aantal mensen op mijn pad gekomen die deze remedies ook wilden gaan gebruiken. Door de kennis die ik inmiddels heb en ook door het vertrouwen van deze mensen in mij, durf ik mezelf hier steeds meer aan over te geven. Ik loop al langer met het idee rond dat ik dit graag met anderen zou willen delen.

Ook omdat ik weet dat de Bach remedies onderschat worden omdat ze zo onschuldig lijken. Ik zou dan ook willen waarschuwen: al lijken deze druppels heel onschuldig omdat ze gemaakt worden van planten en bloemen, onderschat de werking niet en ga zonder kennis niet zelf experimenteren. Zij kunnen mensen behoorlijk uit balans halen bij onkundig gebruik!

Mensen die meer informatie en/of advies willen hebben over deze methode wil ik graag verder op weg helpen. Zij kunnen mij schrijven of emailen:

Lilian van Miert, (zie ook: Erv-24)
Postbus 6037
3503 PA Utrecht
lilianvanmiert@hetnet.nl
Zie ook Erv-1, Erv-12, boeken en de bladzijde over geur-therapieŽn.

--> 24. Ervaring met slenderen. (31-7-2001)
Ik doe het vanaf eind april dit jaar ťťn uur per week (een uurtje slenderen kost me fl 20,-). In het begin was ik moe na het slenderen maar na een keer of vier merkte ik al verschil. Het geeft mij meer energie, ik voel me fitter, mijn conditie ging en gaat nog steeds vooruit, ik ben minder snel moe en bovendien krijg ik sterkere spieren. Vooral mijn been-, buik- en rugspieren zijn enorm verbeterd (mijn spierkorset is gewoon wat strakker geworden). Hierdoor ga ik zelf ook weer meer doen waardoor ik op die manier ook zelf weer spiermassa opbouw.
Alleen is het zaak het bij te houden. Na mijn vakantie (2 weken waarbij ik veel heb gewandeld) waren mijn beenspieren wel sterk gebleven maar mijn buikspieren waren toch weer slapper geworden. Doordat je het niet zelf opbouwt, verlies je het waarschijnlijk ook weer sneller, zei een fysiotherapeute mij.
Een hele prettige bijkomstigheid is dat ik niet alleen lichamelijk sterker ben hierdoor maar dat ik ook emotioneel meer weerbaarder ben geworden. Zo zie je maar dat lichaam en geest wťrkelijk niet los van elkaar te zien zijn. Lilian (di 31-7-2001)  (Zie ook Erv-22)  reageer
25. 15-9-2001:
Hierbij nog even mijn ervaring met Tolpa tot nu toe en mijn aanpak van MS.
Zeker niets nieuws maar ik denk juist door de combinatie van zowel medicatie (opm-7) (Tolpa), voeding en lichaamsbeweging voor mij heel effectief.
Ik gebruik Tolpa vanaf half juni dit jaar en begin nu sinds enkele weken echt resultaat te merken. Het gevoel van intense vermoeidheid ben ik steeds vaker kwijt. Natuurlijk ben ik nog steeds eerder moe dan een gezond iemand en heb ik ook nog mijn dagelijkse rustpauzes nodig, maar het is nu al enkele keren voor gekomen dat ik "vergat" om 's middags te rusten. En dat was toch wel een hele vreemde gewaarwording. Sinds ik de diagnose MS in febr. 2000 heb gekregen kon ik mijn dutjes overdag toch echt niet overslaan en had weinig energie om de gewone dagelijkse dingen te doen. Ik merk nu dat ik steeds meer doe en dan niet echt uitgeblust ben zoals voorheen. Ik ben hier ontzettend blij mee en heb dit toch echt naar mijn idee voor een groot deel aan het slikken van Tolpa te danken.
Daarnaast houd ik me ook behoorlijk strict aan gezonde voeding: Geen koffie, bijna geen suiker, en zo goed als geen alcohol.Wel veel water, kruidenthee, biologische groenten en ik drink dagelijks enkele glazen vers geperste groenten. Een bord havermoutpap behoort ook tot mijn dagelijkse kost.Verder eet ik, uit principe, geen vlees en vis (zie vegetarisch dieŽet).
Daarnaast geloof ik heilig in mijn wekelijkse uurtje zwemmen. Hierdoor ben ik lichamelijk een stuk sterker geworden.
Met Betaferon ben ik, nadat ik dat ruim een jaar lang gespoten heb, sinds een week of twee mee gestopt. Ik heb niet echt het idee gehad dat ik daar baat bij heb gehad. Hoewel dat natuurlijk heel moeilijk aantoonbaar is.
Bij Tolpa heb ik wel echt het idee dat ik vooruit ga. En de toekomst zal moeten uitwijzen of dat zich nog verder door zet.Ik hoop dat je wat aan mijn reactie hebt en mocht je nog vragen hebben laat het dan even weten.... Inge (geb.1962).

P.S. Ik ben volgens mij niet echt allergisch voor chocolade, nooit gemerkt tenminste maar ik heb het chocolade eten nu ook afgezworen omdat ik geen suiker meer eet. reageer
Zie ook (Erv-16) , (Erv-1), (R-31) en (E-47) (Erv-5)

Opmerking: Tolpa is officieel geen medicijn maar waarschijnlijk een voedingssupplement, anders zou het in Nederland niet verhandeld mogen worden, want het is niet als geneesmiddel geregistreerd.
Ga terug naar Opm-7 in de tekst.

47. Ervaring met Tolpa
Ik gebruik zelf nu sinds 3 maanden Tolpa en heb daar grote resultaten van. Al na enkele weken merkte ik dat ik beter bewoog en ook praatte en beter zag. Ik ben me wel bewuster van wanneer ik moe ben. Ik heb vvanaf mijn 17 ms, nu al zeventien jaar en heb nog nooit zulke resultaten gehad, alleen wel van mijn eerste presnisonkuur toen ik achtien was.
Ik voel me hier erg blij door.
Inge van den Broek (3-7-2002)
Zie ook . (Erv-1), (Erv-16) en (Erv-25) en R-31