Ga ťťn regel verder Geregistreerd copyright by A. Emmes, Utrecht 2001. Alleen deze tekst
 Ga naar de homepage.  Ga naar de algemene trefwoordelijst. Hele bladzijde of verander alleen het gele menu

Ga ťťn pijl terug Voorbeelden die de burger moed geven.

En zijn door de jaren heen nogal wat mensen met MS geweest, die zich aan het voorspelde slechte verloop van hun MS hebben weten te ontworstelen.
Sommigen van hen hebben pogingen gedaan om dat ook voor anderen zichtbaar te maken. Ik vermoed echter dat veruit de meesten hun wonderbaarlijk herstel gebruikt hebben om hun eigen leven weer op te pakken. Nadat ik de keuze had gemaakt, mijn MS niet te verbergen, zijn een aantal van hen naar me toe gekomen en hebben me in vertrouwen verteld wat ze zelf hebben gedaan om hun gezondheid te helpen herstellen.
Dat waren mensen die gewoon werkten en bang waren hun werk- en promotiekansen op het spel te zetten, als anderen wisten dat MS hadden. Ik respecteer hun keuze dat ze liever onzichtbaar blijven en ik vind het ook jammer dat dit feit verborgen blijft.
Het is zo hoopgevend, dat je zelf zoveel kunt doen.
Iedereen had zijn eigen combinatie van twee of drie alternatieve geneeswijzen gekozen. En die zelf aangepast aan de eigen situatie.
De combinaties die ik heb ontmoet zijn:
  1. Een dieet, meestal vegetarisch met weinig verzadigde vetten en zonder suiker en alcohol, in combinatie met paranormale behandelingen.
  2. Een dieet in combinatie met iets psychotherapie-achtigs..
  3. Een bewegings- bewustwordingsleer in combinatie met iets psychotherapie-achtigs.
  4. Sommige hadden in een bepaalde geloofs-leefwijze richting inspiratie gevonden om hun dagelijks leven zo te veranderen dat ze zichzelf en hun gezondheid meer in harmonie brachten.

Al die mensen die me in vertrouwen benaderden, hadden een aantal dingen met elkaar gemeen.
  1. Ze hadden allemaal besloten om een weg te vinden om te leren leven met hun MS.
  2. Ze vertrouwden erop dat ze in staat waren om iets nieuws te leren. Ze gaven zichzelf een kans.
  3. Ze waren volledig bereid om dat leerproces met vallen en opstaan aan te gaan.
  4. Ze hadden allemaal besloten om hun eigen gezondheid en hoe ze zich voelden het allerbelangrijkste in hun eigen leven te maken.
  5. Ze hadden allemaal besloten de voorspellingen van hun neuroloog niet te geloven.
  6. Ze hadden allemaal besloten om zelf de verantwoordelijkheid voor hun eigen gezondheid in eigen handen te nemen.
  7. Een aantal van hen hadden besloten om niet meer naar hun neuroloog toe te gaan, omdat ze het toch niet zagen zitten om agressieve medicijnen te slikken, of omdat ze vonden dat het zonde was van hun tijd om hem te zien, of omdat ze het advies van andere raadgevers gewoon zinvoller vonden of meer vertrouwden.
  8. Sommigen kwamen tot de keuze om hun vastgelopen relatie te beŽindigen. En zichzelf en hun partner een nieuw begin te gunnen.
  9. Een enkeling gaf aan dat MS een gezamelijk iets was waar beide partners van konden leren en dat ze dat ook samen waren aangegaan.
  10. Iedereen gaf aan dat hun MS had geholpen om een diepere betekenis in hun leven te ontdekken.
Bernie Siegel, zelf arts, schreef een fascinerend boek over wonderbaarlijke patiŽnten en het onderzoek dat hij ernaar deed.

Hoopgevende voorbeelden die zichzelf wel kenbaar hebben gemaakt:

Judy Graham kreeg MS, richte ARMS (Action Research on MS) op, ging experimenteren met diŽten, ging weer aan het werk als tv-producer en journaliste, trouwde en kreeg op latere leeftijd nog een kind. Ze kreeg het zelfs voor elkaar om kind en werk met elkaar te blijven combineren. Zie verder: Graham-dieet; boekrecentie


Roger MacDougall is een lichtpunt voor iedereen met MS. Hij is wonderbaarlijk hersteld, zat in een rolstoel en sprong een paar jaar later weer met twee treden tegelijk de trap op en af. Hij stelde zijn eigen dieet samen. Hij gaf zijn zenuwen opdracht om nieuwe myeline te vormen en had het volste vertrouwen in zijn eigen herstelvermogen. Zover ik kan zien was dat ook een wezenlijk onderdeel in zijn totale helingproces. Hij reisde als enthousiaste 70-tiger de wereld rond om overal lezingen te geven. Roger MacDougall is in 1993 op 83 jarige leeftijd overleden zonder MS symptomen.
Eddy Thysman maakte er een zeer boeiende website over waarin u veel informatie meer kunt vinden: users.pandora.be/multiple.sclerose/    E-mail: eddy.thysman@pandora.be
U vindt daarop o.a een vertaling van MacDougalls eigen verhaal.
www.direct-ms.org/roger.html
www.direct-ms.org/roger2.html
us.imdb.com/Name?MacDougall,+Roger


Maartje Soeverijn kreeg MS en had het gevoel dat ze er wellicht zelf iets aan zou kunnen doen. Ze trok erop uit en vond haar weg om een nieuw evenwicht te vinden. Ze schreef er een inspirerend boek over.

Anneke Emmes besloot na de diagnose dat als zo'n ziekte de hele dag bij je is, het mogelijk zou moeten zijn om zelf te ontdekken wat MS is en dat je er dan wellicht zelf iets aan zou kunnen doen. Ze ging dat leerproces aan, schreef een boek over haar zoektocht en wat ze gedaan heeft. Ze leerde de voorsymptomen van een Schube 10 dagen van te voren te herkennen, neemt dan preventief rust en houdt zo zelf haar MS, schubevorm met 3x per jaar een aanval, al 18 jaar in evenwicht. (Het boek schreef ze voordat ze zelf al echt vertrouwde dat het effect van wat ze deed zou blijven voortduren. Dat was in 1985 nog slechts haar vermoeden.) Haar stelling is: Zelfheling is net zoiets als leren zwemmen, je leert het door te besluiten het te gaan doen, dan, met oefenen, vallen en opstaan, kan je het gewoon gaan leren en wel zien hoever je komt. Je kunt het alleen zelf doen, en dat wil niet zeggen dat je het ook allťťn moet doen. Er is altijd hulp bij in te roepen.
Na haar boek begeleidde ze een aantal andere mensen met MS bij hun leerproces om hun eigen oplossingen voor hun eigen MS te vinden. Om haar ervaringen en die van anderen ruimer beschikbaar te maken begon ze deze website, geÔnspireerd door haar eigen wanhoop destijds van "Er moet toch iets aan te doen zijn, ook al weten de deskundigen en neurologen niet wat MS is en komen ze niet zoveel verder dan symptoombeschrijvingen een soort hopeloze doem-voorspellingen" (zie ook: overzicht).

Dr. A.G.A. Maas, arts
Dr. Maas ontwikkelde haar eigen ideeŽn over MS, vond haar eigen dieet, vond een medicijn dat haar hielp, en begeleidde vervolgens vele mensen met MS om dat ook te doen. Zie Maas-dieet, artikel en Erv-1

Louise
Louise heeft (had?) een vrij agressieve, progressieve vorm van MS en zat al jaren altijd in een rolstoel. Een paragnost kon de achteruitgang niet stoppen, alleen wat vertragen en de behandeling hielp bij de verkrampingen.
Ze begon en ontwikkelde een Koud-water-therapie samen met haar vriend. Ze kon weer kleine stukjes lopen, trouwde en kreeg een zoon. Haar MS is nu al 6 jaar gestabiliseerd. Het herstel zette niet door na de geboorte van haar zoon, wel bleef haar toestand stabiel. De "progressie" is al 6 jaar gestopt. En dat is ook wonderbaarlijk nadat die eerst jarenlang is voortgeschreden.



Alexander Burnfield, zelf arts, maakte zich wel kenbaar en schreef een boek waar veel mensen wat aan hebben gehad omdat hij duidelijk de problemen waar je tegenaan loopt onder woorden bracht. Hij stond zichzelf echter niet de vrijheid toe om ver af te wijken van het gangbare medisch denken over ziekte. Zijn boek gaat niet over een wonderbaarlijk herstel.